سلطان جلال الدین خوارزمشاه

در زمان حمله مغولان به ایران سلطان جلال الدین خوارزمشاهی در برابر مغولان وحشی قد برافراشت و چندین جنگ بین سلطان جلال الدین و مغولان در گرفت.پس از جنگ پروان که باشکست سنگین مغولان پایان یافته بود،چنگیز خان مغول خود وارد جنگ شد،در گذر گاهی بنام نیلاب در رود سند دو سپاه به هم رسیدندچنگیز گذر گاه را بست،سلطان از یک سو رودخانه ای خروشان و ژرف و از سویی دیگر دشتی پهناور پر از مغولان وحشی را پیش روی خود می دید.با این وجود امید خود را از دست نداد و وارد کارزار شد بطوری که کاتب سلطان،جنگ را چنین توصیف کرده است:(مردانه با اندک سپاه در برابر چنگیز ایستاد و حمله برد و آن جمع را به هر سوی بتاخت،چنگیز روی شکست بدید پشت نموده بگریخت)در ابتدا پیروزی با سلطان بود اما ده هزار نفر از افراد زبده لشکر مغول بنام بهادر که کمین کرده بودند حمله کردند و چیدمان سپاه ایران را برهم زدند و سپاه سلطان انسجام خود را از دست داد گروهی کشته شدند و گروهی خود را به آب زدند و فرو رفتند جنگ هر دم سخت تر می شد. پس از آن سلطان،مرگ در دل امواج خروشان سند را بر ننگ سرافکنده ایستادن در برابر چنگیز به جان خرید و سوار بر اسب و شجاعانه بی هراس از مرگ خود را در میا اموا سهمگین سند انداخت و توانست پیروزمندانه خود را از چنگال مرگ بیرون بکشد.حمداله مستوفی می گوید:(سلطان جلال الدین ا هفتصد مرد،بی کشتی از آب سند گذر کرد)چنگیز وقتی این صحنه را دید رو به پسران کرد و گفت:(از پدر،چنین پسر باید)همچنین چنگیز درباره سلطان جلال الدین گفته بود:اگر من صد مرد جنگی چون او داشتم جهان را می گرفتم...

سلطان جلال الدین خوارزمشاه...